woensdag, februari 25, 2009

Niet zomaar een taartschep

Ik vond het het meest onnuttige stuk keukengereedschap wat je maar kunt bedenken. Met een beetje breed uitgevallen mes kun je toch alles doen waar een taartschep voor bedoeld is? Met een taartschep kun je niet snijden, maar met een mes kun je wel scheppen, dus waarom zou je een taartschep nodig hebben?!

Toch heb ik een taartschep. Altijd als ik hem gebruik, denk ik aan de gevers. Dat was precies de bedoeling. Het was hun huwelijkscadeau aan ons. De gevers, mijn grootouders, gaven graag iets ‘blijvends’. Ons verzoek om geld werd afgekeurd, evenals wat andere ideetjes voor een cadeau. Het was allemaal niet ‘blijvend’ genoeg.
Vroeger (vroegah) kreeg je bestekcassettes, tafelzilver, serviezen en allerhande huishoudelijke utensiliën als je trouwde, tegenwoordig trouwt haast niemand meer vanuit het ouderlijk huis. De ‘uitzet’ is grotendeels al bij elkaar gesprokkeld. De tijd dat meisjes al jong begonnen met sparen voor de uitzet, is sowieso voorbij. Zelfs in mijn tijd was dat ouderwets. Maar wisten mijn grootouders veel.

We moesten ‘iets blijvends’ bedenken. Wat in godsnaam is ‘blijvend’?
Ongeveer 25 jaar geleden was de maatschappij nog niet zo wegwerp als nu, maar er was wel al een duidelijk verschil in waarden tussen de generaties.
Afijn, het kwam er op neer dat mijn grootouders ons graag een taartschep wilden geven. Die stond op hun lijstje met blijvende cadeaus. Niet op ons cadeaulijstje, maar dat was bijzaak.

Een paar keer per jaar kom ik hem tegen in mijn keukenla. Gebruiken doe ik hem ook. Hij bleek blijvender dan mijn huwelijk, heel wrang.
Mijn taartschep is niet zomaar een taartschep, het is een verhaal. Een deel van een geschiedenis. Ik ben er toch wel aan gehecht geraakt…

27 opmerkingen:

rinus zei

Blijvend bij je en zo zie je maar dat er meer waarde aanzat dan je eerst had gedacht.
Groet Rinus.

BB zei

Grappig eigenlijk, dat er aan zo'n eenvoudig stukje keukengereedschap zo'n verhaal vast zit.

Maar handig zijn ze wel! Ik heb er ooit één uit Noorwegen meegenomen waar je mee kunt snijden, maar die ook die 'schepfunctie' heeft.

Bob zei

Sinds ik hier woon eten we zo vaak taart, dat een taartschep een levensbelangrijk stuk gereedschap is geworden. Duitsers zijn gek op Kuchen, en je moet altijd minstens 3 stuk eten, anders ben je onbeleefd. Trouwens ook handig voor de pizza.

tijdtusssendoor zei

Staat toch sjiek zo'n taartschep, mooi verhaal!

RunningRonald zei

iets blijvend?.. dan maar een gewone schep om je tuin om te ploegen? In mijn geval zou de taartschep meer gebruikt worden :)

Mo zei

Ik gebruik een kaasschaaf voor de taart :-)
Misschien is het een idee om een taartschep aan mijn grootmoeder te vragen als we volgend jaar trouwen gaan! (Al hoop ik dan wel voor mij dat mijn huwelijk langer heel blijft dan de taartschep ;-))

*eSThER* zei

Dan is hun idee goed uitgepakt :-). Als ik hem zou krijgen, zou ik hem wel gebruiken, maar ik ben het met je eens: wat een nutteloos stuk gereedschap. Kaasschaven, messen, gatenflappen, vingers.....allemaal multifunctioneel en ook voor taart te gebruiken.

Anders zei

taartschep ?
tijden en trainingsschema 's willen we zien.
en plaatjes
van het parcours...
fcol*

*) for crying out loud

She zei

Haha, die Anders! Toch mooi dat je door die schep regelmatig aan je grootouders denkt. Dat zou je anders ook doen, maar dit is een mooi verhaal (ook al is je huwelijk niet meer). En ik las laatst ergens over een kind dat voor haar uitzet spaarde. Shocking vond ik dat, wist niet dat het blijkbaar toch nog bestond!

hanscke zei

En heel veel mensen pakken met de taartschep als een extra handicap het stukje gebak of taartje meestal met hun handen

Ireen zei

Ha! Ik heb er ook nog ergens eentje van oma.
Een zilveren, die natuurlijk altijd gepoetst moet worden als het moment van scheppen daar is.
En wie heeft er nog zilverpoets in huis? Ik in ieder geval niet. Dus hier is het ook de kaasschaaf! Multifunctioneel ding, de volgende dag schaaf ik er dan weer komkommerplakjes mee (dat moet na een dag met taart ;-)

John zei

Iets blijvends...een tattoo.. :) ? Ik heb zo'n vermoeden dat daarmee jullie ouders dat ook niet enthousiast juichend zouden hebben ingestemd.

Gypsy zei

Mooi log! Gebruiksvoorwerpen met emotionele waarde.....ben er dol op.

karin zei

Hahaha. Ja zo'n taartschep vraagt natuurlijk om een taartje zo nu en dan.

Elsje zei

ik begrijp dat ik toch eens moet gaan trouwen, kan ik tenminste ook aan de taartschep-met-verhaal!

Wendelien zei

het verhaal van die 2e taartschep moet je later maar es vertellen;)

Gonda zei

@allen: bedankt voor de reacties! Ja, er zat nog een verhaal bij, dat had ik al wat naar de achtergrond verdrongen tot Wendeliens opmerking :-) Hoe zat het ook alweer @Wendelien? Wel weet ik dat we ineens twee taartscheppen kregen :-) Miscommunicatie of zo :-) Heb jij die andere nog? Anyway, de eerste jaren kon ik het woord taartschep niet horen, maar nu kan ik de humor er wel van in zien :-) Zeg maar NEE dan krijg je er TWEE! Zoiets:-)) Haha!

Pascal zei

Niets is blijvend, een geruststellende gedachte, hoewel, elke dag dichter bij de dood is een minder fijne gedachte. Raar dat we zo gehecht kunnen zijn aan dingen.

Marius zei

Hij blijkt niet echt nutteloos dit zilveren sierstuk. Het kan altijd anders, maar dit is zo'n typisch fragment geschiedenis, duurzamer dan de realiteit.

Tiny zei

Mooi verhaal Gonda. Ben via Maurice op je blog aanbeland. De "soepele springer" in het filmpje was ik. In het parcour dat wij gisteren liepen zaten een stuk of 5 van die dingen. Spring daar altijd over. Ooit heb ik mezelf eens beloofd als ik dat niet meer kan stop ik met hardlopen. Ben nu 63 lukt nog steeds dus ook nog steeds lopen!!

Hette zei

Hmmm, ik heb geen taartschep. Mis ik nu wat? Ik pak stukken taart gewoon met een mes.
Als ik al taart eet.

inge zei

en stiekem scheppen ze ook wel een stuk beter dan een mes.
hoor.

; )

stoere schrijfster zei

Ja, inderdaad zeg. Een taartschep met een verhaal. Volgens mij hebben wij er niet eens een. Nog nooit gemist ook...

*eSThER* zei

Kijk, heb hier nog gereageerd ;-).

ed schenk zei

tja

Gert zei

Een mooi verhaal!

Anoniem zei

Bedankt voor een interessante blog